สถานีวิทยุเพื่อการศึกษาพระพุทธศาสนาและวัฒนธรรม FM104.50 Mhz  ขอเชิญผู้ฟังทุกท่านบอกรักแม่ผ่านสื่อในรายการ "ผลุบๆ โผล่ๆ โหล่มาหล่อน" และรายการวิทยุอื่นๆ ของ FM 104.50Mhz โดยจะแจ้งให้ทราบอีกครั้งหรึ่งเมื่อได้ผัีงรายการที่แน่นอน

ผู้ฟังสามารถจะโทรบอกรักแม่ได้ที่ (053) 810-406, (053) 226-058 ในช่วงรายการ "ผลุบๆ โผล่ๆ โหล่มาหล่อน" หรือถ้าท่านต้องการจะเขียนข้อความหรือบทกลอนบอกรักแม่กับเว็ปบอร์ดวัดฝายหิน คุณสามารถที่จะเขียนได้ที่นี้โดยที่ไม่ต้องเป็นสมาชิก [คลิ๊กที่นี้เพื่อเขียนเว็ปบอร์ด]

นับตั้งแต่ แม่รู้ข่าว เจ้ามาเกิด
ถือกำเนิด เกิดก่อใน ร่างกายแม่
ความปิติ มีท่วมท้น ล้นดวงแด
รักของแม่ แผ่ถึงลูก ด้วยผูกพัน ....

เริ่มห่วงตัว กลัวลูกน้อย จะพลอยรับ
ต้องเปลี่ยนปรับ กับสิ่งต่าง ที่สร้างสรร
อารมภ์ดี มีความสุข ทุกคืนวัน
เลิกหุนหัน พลันระวัง กลัวพลั้งตัว
อดเปรี้ยวหวาน มันเค็มไว้ ไม่เกื่ยวข้อง
ถึงแพ้ท้อง ต้องอาเจียร จนเวียนหัว
เฝ้าถนอม ยอมทุกทาง อย่างเตรียมตัว
เพื่อทูนหัว “เลือดก้อนน้อย” แก้วกลอยใจ
ครบเก้าเดือน  เจ็บเตือน เหมือนกายแตก
ปวดร้าวแทรก เจ็บยิ่ง กว่าสิ่งไหน
พอเจ้าคลอด รอดกาย เจ็บหายไป
ลูกปลอดภัย ไม่อ่อนแอ แค่นั้นพอ
“เลือดในอก” อกแม่นั้น กลั่นเป็นนม
เลือดผสม นมผสาน หวานจริงหนอ
แม่เห่กล่อม ยอมอดหลับ ขับเพลงคลอ
แต่งห้องหอ รอเจ้า เข้านิทรา
ยามลูกเจ็บ ลูกป่วย ด้วยฤทธิ์ไข้
แม่ห่วงใย อยู่ใกล้ชิด คิดรักษา
คอยป้อนข้าว เฝ้าป้อนนม ผสมยา
แม้เหนื่อยล้า หาท้อถอย คอยพัดวี
สิ่งใดเล่า ที่เจ้านั้น ฝันอยากได้
แม่ยินดี ที่จะให้ ไม่หน่ายหนี
ถึงลำบาก หากกำลัง ยังพอมี
มอบสิ่งดี ที่สุดให้ ไม่รีรอ
ลูกทำผิด คิดโทษทัณฑ์ ถึงขั้นเฆี่ยน
แม่เจ็บเจียน ขาดใจตาม ยามลูกพ้อ
เฝ้าปลูกฝัง หวังแค่ให้ ได้ดีพอ
สองมือก่อ ขอเห็นลูก เดินถูกทาง
“แม่รักลูก” อย่างผูกพัน มิหันเห
แม้ทะเล ภูผา หากีดขวาง
จะอยู่ไกล อยู่ใกล้ ไม่ละวาง
รักที่ให้ ไม่เคยบาง จางลงเลย

(ลูกถึงแม่)
“ลูกรักแม่” แน่แท้ มิแปรผัน
กี่คืนวัน ผันผ่านไป ใช่เมินเฉย
แม่จ๋าแม่ แม่รู้ไหม ลูกไม่เคย
ลืมแม่เลย แม้น้อยนิด ไม่คิดทำ
เพราะรักที่ แม่มอบให้ นั้นใหญ่ยิ่ง
ไม่เคยทิ้ง ยามลูกคว้าง ย่างถลำ
เปี่ยมเมตตา การุณ คอยหนุนนำ
แม่คือสาย น้าเย็นฉ่า ฉ่าใจกาย
พระคุณแม่ แผ่อยู่ใน หัวใจลูก
รักแม่ผูก ลูกแน่นหนา กว่าสิ่งไหน
รักแม่เทียบ เปรียบเสมือน เป็นเงื่อนตาย
ถึงห่างหาย แค่กายห่าง ใช่ห่างใจ

“พระคุณแม่”
หนึ่งเด็กชาย นายตัวน้อย ค่อยๆย่อง
แอบเมียงมอง ร้องเรียกแม่ “แม่อยู่ไหน”
มีธุระ สำคัญ กว่าวันใด
แม่อยู่ไหน แม่จ๋า มาคุยกัน
“อยู่ตรงนี้ ลูกจ๋า” วาจาเอ่ย
ขอจงเผย ออกมา ว่าสิ่งนั้น
คือปัญหา น่าร้อนใจ อะไรกัน
บอกแม่พลัน แม่จะช่วย ด้วยเมตตา
“นี่ครับแม่” แผ่กระดาษ ที่วาดไว้
แม่รับไป อ่านใจความ ตามประสา
ค่าใช้จ่าย รายการนี้ ที่เขียนมา
“ค่าตัดหญ้า” 5บาท อย่าขาดเกิน
“ค่าปัดกวาด เช็ดถู ดูแลห้อง”
คงจะต้อง “2บาทครับ” นับมือเขิน
“ค่าซื้อของ” ต้องเหนื่อย เมื่อยขาเดิน
ผมประเมิน เกินบาทหนึ่ง จึงค่อยไป
“ดูแลน้อง” ต้องอย่าขาด 3บาทครับ
4บาทรับ “ทิ้งขยะ” จะทำให้
คะแนนดี เทอมนี้จึง แดงหนึ่งใบ
กวาดสนาม เมื่อวานไป แถมให้ฟรี
นี่ครับแม่ แค่นี้ ที่แม่ติด
ผมต้องคิด แม่จ่ายมา อย่าเบี้ยวหนี
เจ้าตัวน้อย ยื่นมือ ถือบัญชี
กระดาษนี้ คือราคา ค่าทำงาน


แม่อมยิ้ม พลิกกระดาษ ด้านหลังเขียน
9เดือนเพียร อุ้มท้อง ต้องสงสาร
หนักแสนหนัก เพราะรักลูก ผูกพันนาน
แม้เป็นงาน ไม่คิดเงิน นะลูกยา
พยาบาล ตอนลูกป่วย ด้วยใจรัก
ไม่เคยพัก เพราะรักเจ้า เฝ้ารักษา
เวลาเจ้า ทำแม่เพลีย เสียน้าตา
ไม่เคยว่า ไม่คิดเงิน นะคนดี
ทั้งของเล่น อาหาร และเสี้อผ้า
แม่ก็หา มาให้ ได้สุขี
อยากไปเที่ยว ที่ไหน ได้ทันที
แม่คนนี้ ไม่คิดเงิน นะดวงใจ
ทั้งหมดนี้ แม่ทำให้ ด้วยใจรัก
แม่ฝูมฟัก รักแก้วตา อย่าสงสัย
เฝ้าถนอม ยอมเหนื่อยยาก ลำบากกาย
แม่ทำให้ ไม่คิดค่า ราคาเลย
เจ้าเด็กน้อย น้าตาไหล เมื่อได้อ่าน
กอดแม่นาน เพิ่งเข้าใจ ในเฉลย
รักของแม่ นั้นสูงค่า กว่าเปรียบเปรย
แม่ไม่เคย เลยสักนิด คิดเป็นเงิน

โดยนภา พรหมสาขา ณ สกลนคร