ขอเรียนก่อนเลยนะครับว่าก่อนผมนั่งสมาธิทุกครั้งจะแค่สวดมนต์แต่ครั้งที่เ ป็นนี้ ได้สวดมนต์ขอนั่งธรรมฐานและขอหลวงปู่พุฒาจารย์โต พรหมรังสี ให้ท่านมาคุ้มครองด้วย

พอนั่งสมาธิครั้งนี้เป็นไปด้วยดี เกิดอาการปีติ เช่นขนลุก เหมือนมีมดเป็นรังมาไต่ มากัดตามตัวแต่ก็ผ่านไป นั่งไปเรื่อยก็พยายามกำหนดลมหายใจไป คราวนี้จิตมันก็ทรงอยู่อย่างนั้นสักพัก ก็นึกถึงวิชาธรรมกายว่าได้คยอ่านและลองกำหนดจิตผสมกันไปกับกำหนดลมหายใจ สักพักก็เกิดอาการปวกไปตามตัว แต่ก็กำหนดจิตว่าปวดๆตามตรงนั้นไปแล้วก็หาย

จนมากระทั่งจิตสงบแล้วจู่ๆก็มีเหมือนเราไปอยู่ในอวกาศ มีภาพดวงดาวเต็มไปหมดหมือนตัวเราวิ่งไปด้วยความเร็วสูง
สักพักก็หยุดจนเห็นเหมือนดวงดาวอยู่รอบๆตัวแต่มืดนะครับ แล้วก็มีพระพุทธรูปปางนาคปรกของทีบ้านมีไว้จำได้ตาเลยว่าใช่ ลอยมาจากทางด้านหลังท่านก็หมุนอยู่อย่างนั้นไปเรื่อยๆจนหยุดประจันหน้ากัน แล้วเหมือนตวเองตกใจ ทันใดนั้นก็มีเสียงผู้ชาย บอกมาว่า ไม่ต้องกลัวให้นั่งต่อไปพิจารณาต่อไป เรื่อยๆ ผมก็พิจารณารูปพระปางนาคปรก จนกระทั้งเริ่มหมุนอีกรอบ แล้วเริ่มที่จะกลายเป็นรูปร่างตัวผม แล้วเสียงนั้นก็บอกใ้พิจารณาต่อไป พอพิจารณาร่างกายค่อยๆหายไปจางไปจนเหลือแค่โครงร่างเป็นเส้น ภายในว่างเปล่าจนมองทะลุได้หลังได้ แล้วก็พิจารณาจนร่างนั้นหายไปเหลือแต่ความว่างเปล่า นั่งทรงอยู่นอากานั้นนานมากจน ลืมนึกไปว่าเราหายใจหรือเปล่าจู่ๆก็มีภาพเหมือนควันออกมาตรงหน้าเหมือนตัว เองสูบบุหรี่สูบเข้าสูบออกอย่านั้นก็รู้ว่ายังหายใจอยู่

นั่งต่อสักพักก็สังเกตุได้ว่าตัวเองนั่นเหมือนไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยทั้งๆ ที่ตอนแรกนั้นนั่งอยู่ได้ยินเสียงแมลงร้อง ตลอด สักพักก็มีเสียงของตกบนหลังคาดังปัง แต่ไม่หลุดออกจากสสมาธินะครับเพราะรู้ว่าถ้าออกทันทีจะไม่ค่อยดีกับตัวเอง เลยค่อยๆถอนออกจาสมาธิแล้วลืมตา

พอออกจากสมาธิสมบูรณ์แล้ว ต้องรีบเข้าห้องน้ำเพราะเหมือนมีน้ำอยู่เต็มปากพอไปบ้วนออกมาเป็นน้ำลายที ่เหมือนน้ำอยู่เต็มปากประมาณหนึ่งแก้วได้ ที่บ้วนออกมา

อยากจะทราบว่า อาการที่เป็นระหว่างนั่งนั่นผมว่าไม่ได้คิดไปเอง มันเกิดอะไรขึ้นกับตัวผม ที่ไม่ได้ยินอะไรเลย จิตใจสงบมาก แบบว่าไม่เหมือนที่คนอื่นเล่าว่าเจอสวรรค์ นรก แต่ผมกลับเจอแต่ความว่าเปล่าที่สงบ นะ

ก็อยากจะขอคำแนะนำจากอาจารย์ด้วยครับเรื่องสมาธิ

เจริญพร...คุณโยม

ก่อนอื่นขอถามคุณโยมว่า โยมทำสมาธิกำหนดแบบไหน เช่นคือ กำหนดแบบพองหนอ-ยุบหนอ หรือ หายใจเข้าพุธออกโธ

ในการทำสมาธิทางพระพุทธศาสนามี 2 แบบ คือ สมถกรรมฐาน และ วิปัสสนากรรมฐาน(ดูในอินเตอร์เนตได้)

อย่างที่โยมทำแบบสมถกรรมฐาน เป็นการพิจารณาอารมณ์ที่มันเกิขึ้นในขณะที่เราทำสมามธิ

แต่ถ้าโยมทำวิปัสสนากรรมฐาน แบบพองหนอ-ยุบหนอ คือ กำหนดหน้าท้องเป็นเบื้องต้น ถ้าขณะที่เราสมาธิอยู่ ถ้ามีอารมณ์อะไรเกืดขึ้นขณะที่ทำสมาธิอยู่ ให้กำหนดตามความเป็นจริง (เป็นบางอารมณ์ที่กำหนดได้)เช่น เห็นนิมิต(รูปอะไรก็ได้)กำหนดว่า เห็นหนอๆๆ หรือ รู้หนอๆๆ (รู้หนอๆๆ กำหนดได้ทุกสภาวะอารมณ์)

อย่างที่โยมเล่ามา?

มีอาการ ปิติ มีนิต เกิดขึ้น ขณะที่ทำสมาธิ ถ้าแบบกำหนดพองหนอ-ยุบหนอ ปิติ กำหนดว่า รู้หนอๆๆ รู้อะไรรู้อาในขณะนั้น ถ้านิมิต ให้กำหนดว่า เห็นหนอๆๆ เห็นอะไร เห็นาภาพที่ปรากฎขณะทำสมาธิ

อย่างของคุณโยมไม่มีอะไรนะ ให้ทำต่อไปเรื่อยๆ แต่ให้มีสติอยู่ตลอดเวลาที่เราทำสมาธิ อย่าไปกลัวอย่าตกใจกับสภาวะที่ขึ้นขณะที่ทำสมาธิ

หมายเหตุ
อย่าลืมนะว่า ตัวเรานี่น่ะ เป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
การจิตเป็นสมาธิอะไรก็จะเกิดขึ้นกับเราได้ทั้งนั้น ขอให้มีสติก้แล้วกัน

และพบกันใหม่
พระครูสมุห์วิษวัตร

ขอบคุณท่านพระครูที่เข้ามาให้ความกระจ่างครับ

สวัสดีคับ ผมเพิ่งเข้ามาค้นคว้าเพิ่มเติมเรื่องนั่งสมาธิกรรมฐานจึงอยากจะเล่าประสบก ารณ์ที่เกิดขึ้นกับตัวผมให้ฟัง แรกเริ่มเดิมทีผมนั่งสมาธิใหม่ๆ ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น อ้อลืมบอกไปผมนั่งได้เพียงไม่เกินหนึ่งเดือนก็เกิดสิ่งแปลกขึ้น ทุกวันผมจะแอบนั่งสมาธิหน้าหิ้งพระตอนกลางคืนหลังจากคนที่บ้านหลับกันหมด ผมปิดไฟแล้วนั่งสมาธิหลังจากได้นั่งอยู่หลายครั้งก้อรู้สึกมีอาการเมื่อยๆ ปวดหลัง ปวดขา ถัดมาก้อเห็นดวงไฟเป็นสีๆแต่ละวันสีจะไม่เหมือนกัน วันต่อๆมามีอาการร้อนไปทั้งตัวจนเหงื่อออกเหมือนอยู่หน้ากองไฟผมก้อออกจาก สมาธิเพราะทนร้อนไม่ไหว เป็นอยู่อย่างนี้หลายครั้งจนอีกวันหนึ่งก้อไม่รู้สึกร้อนแต่รู้สึกว่าจิตน ิ่งมากขึ้นและรู้สึกว่าร่างกายโยกไปเอนมา ครั้งต่อๆมาก้อรู้สึกว่าเห็นใบหน้าทวยเทพต่างๆทั้งพรามหมณ์ ฮินดูลอยเข้ามาหาบ้างรู้สึกเหมือนมีแมลงมาไต่ตามหน้าตามตัวแต่พอลืมตามาดู ก้อไม่มี วันต่อๆมารู้สึกว่าจิตนิ่งกว่าเดิมแล้วรู้สึกว่าวิญญาณกำลังลอยออกจากร่าง ในท่านั่งสมาธิบอกตรงๆว่ากลัวและตกใจมากแต่ก้อกำหนดจิตให้ลอยลงมาสู่ร่างเ หมือนเดิมได้ แตในวันเดียวกันขณะเข้านอนผมก้อยังกำหนดจิตอยู่ก้อให้รู้สึกและเห็นว่าวิญ ญาณออกจากร่างขณะนอนอยู่ลอยขึ้นไปในท่านอนผมตกใจและกลัวมากยังหันลงมาดูร่ างตัวเองที่นอนอยู่ ผมจึงกำหนดจิตให้ลงมาสู่ร่างอีกครั้งแล้ววิณญาณก้อเข้าสู่ร่างผมลืมตาขึ้น และด้วยความกลัวตั้งแต่นั้นมาผมก้อไม่กล้านั่งสมาธิอีกเลยจนกระทั่งปัจจุบ ัน แต่ตอนนี้พอจะนั่งบ้างแต่จะไม่ให้นานเพราะกลัวจริงๆ ไม่ทราบว่าอย่างนี้เรียกว่าอะไร ต้องทำอย่างไรต่อไปครับ อ้อลืมบอกช่วงที่ได้นั่งสมาธิเคยรู้สึกว่ามีคนพาไปเที่ยวนรกสวรรค์ด้วยแต่ ได้ไปแค่ สองครั้ง เรื่องที่เกิดขึ้นนี้ผมไม่กล้าบอกใครแม้แต่พ่อแม่เพราะกลัวจะถูกหาว่าบ้า แต่ก้อจะเล่าให้เฉพาะบางคนที่ผมรู้สึกว่ามีความคิดเดียวกันเท่านัน้ รบกวนตอบคำถามด้วยนะครับ

แต่ผมไม่เห็นนะนรกสวรรค์ แต่ก็แค่เหมือนว่าได้รับอะไรพิเศษหลายๆอย่างมาแต่ไม่กล้าฟันธงว่าตัวเองมี ก็คือกลัวเหมือนกันว่าเขาจะว่าบ้า

เท่าที่เคยอ่านเจอมานะคับ ในหนังสือคู่มือปฏิบัติคู่วัดท่าซุงเล่มที่ 2 กล่าวถึงแม่ชีคนหนึ่งนั่งสมาธิเห็นภาพพระพุทธเจ้า ยึ่งพอเข้าสมาธิแล้วพิจรณาปลงสังขาร ยิ่งชัดเจนเหมือนลืมตาดู หลวงพ่อฤาษีลิงดำท่านบอกว่าทำไปเรื่อยๆ
จะได้ทิพจักขุญาณครับ

ตอบตามที่อ่านเจอเป็นกรณีศึกษาครับ อย่าเชื่อผม เพราะส่วนตัวยังไม่ถึงขั้นนั้นเลยครับ
เป็นกำลังใจให้ คุณ zeroslam ครับ โมทนาสาธุ

คำที่บอกว่าให้พิจารณาดูไปนี่เคยได้ยินตอนผมนั่งสมาธิครับ ผมพิจารณาจนเหลือร่างๆนั้นไม่เหลืออะไรเลย เห็นแต่ความว่างเปล่าเท่านั้น

ให้กำหนดรู้ (รู้อะไร)รู้สิ่งที่เกิดขึ้นขณะที่เรานั่งสมาธิ ให้มีสติ

เเล้วพบกันใหม่
วรกิจฺโจภิกฺขุ

นมัสการท่านพระครูที่ช่วยเข้ามาตอบคำถามเพิ่มเติมให้ครับ

ครับผมก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน แต่ยังไม่คืบหน้ามากนัก บางครั้งมีอาการไฟลุกที่ตาทั้ง 2 ข้าง บางครั้งเกินอาการเอ็นกระตุก เป็นจุด ๆ ทั่วร่างกาย แต่ทุกครั้งจะมีอาการวูบวาบตลอดการนั่งสมาธิ แต่ก็ค้นในอินเตอร์เน็ตก็เจอคำแนะนำให้กำหนดตามอาการที่เกิดขึ้นแบบนี้เหม ือนกัน แต่ยังไม่ก้าวหน้ามากครับ